مشاعره 74

ترسم که مست وعاشق وبی دل شود جوما

گرمحتسب به خانه خمــــــــــــار بگذرد

سعدی

=

درزلف بتان مپیچ ای دل

کاین رشته سردراز دارد

امیرخسرو دهلوی

=

درزلف تودادندنگاراخبر دل

معذورم اگرآمده ام براثر دل

سنائی

=

لاله راچهره شود چون شنبلید

کاو چو گل دربوستان آید پدید

سیف فرغانی

=

درزلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا

سرها بریده بینی بی جرم وبی جنایت

حافظ

=

ترسم  که یکی زاهل وفا زنده نماند

درکشتن این طایقه دستی که تو  داری

صائب تبریزی

=

یارب به وقت گل گنه بنده عفو کن

وین ماجرابه سرو لب جویباربخش

حافظ

=

شادی هردوجهان خیمه زند گربه دلم

غم عشق تومحال است کزین دل برود

پرتو اصفهانی

=

درس ادیب اگر بود زمزمه محبتی

جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را

نظیری اصفهانی

=

آزرده دل ازکوی تو رفتیم ونگفتی

کی بود ؟ کجارفت ؟ چرابود ؟ چرارفت ؟

کرم خانی ( صبا)

=

گردآوری : م.الف زائر